Bazen geçmiş, sararmış bir mektubun nefesinde yaşar.
Bazen bir isim, yarım asırlık sessizliği yırtar.
Ve bazen bir ülke, sadece toprağıyla değil, siyasi rüzgârlarıyla yarım kalan hayatlarıyla da insanı geri çağırır.
Bahar Bella Lorenzo, anneannesinin ölüm haberini aldığı gün, Roma’nın güvenli mutfağından kopup çocukluğunun Marmara kıyısındaki sessiz kasabasına döner. Ama onu bekleyen yalnızca bir miras değildir. Ailesinin 1960’ların çalkantılı yıllarında sakladığı, kanla ve mürekkeple yazılmış büyük bir sırdır bu.
Bodrumun rutubet kokan karanlığında saklanan defterler, mühürlü mektuplar ve yarım kalmış bir yemin…
Her belge, ailesinin neden bölündüğünü, annesinin onu neden o gün alıp götürdüğünü ve gölgede bırakılan bir fedakârlığın aslında neyi koruduğunu yavaşça açığa çıkarır.
Bahar, geçmişin tozlu sayfalarını çevirdikçe, yalnızca bir mirasın değil, kaderine çoktan dokunmuş bir aşkın da izlerini bulacaktır. Çünkü bazı aşklar bir ömre yayılan bir suskunluktur…
Ve bazı suskunluklar, yalnızca bir bahar güneşi doğduğunda görünür olur.