Lev Tolstoy gibi bir devin gölgesinde büyümek… yalnızca bir “babanın hâtırası” değildir, aynı zamanda bir dehânın gündelik hayata sızan tuhaflıklarının, çelişkilerinin ve insanî kırılganlıklarının içeriden kaydını tutmaktır.

İlya (Livoviç) Tolstoy’un kaleminden çıkan bu hâtıralar, edebiyat tarihinin en büyük isimlerinden birini kürsüden indirip sofraya, çocuk odasına, av sahasına getiriyor. Burada Tolstoy artık bir “büyük yazar” değil, çocuklarının gözlerinin içine bakarak onların zihnini okuyan bir baba, bir an öfkeye kapılan, bir an şen kahkahalara boğulan, yazdığını ertesi gün acımasızca reddeden bir insan olarak karşımızda.

Yasnaya Polyana’nın o geniş ve sessiz dünyasında, aile hayatının ritmiyle iç içe geçen yazı serüveni, Anna Karenina’nın sancılı doğumu, bitmek bilmeyen tashihler, geceleri süren kopyalamalar ve sabaha karşı yeniden bozulan sayfalar… hepsi bu kitabın satırlarında canlı bir hatıra hâline geliyor.

Bu hâtıralar, Tolstoy’un eserlerini yeniden okuma arzusunu körükleyen, onun insan tarafını derinleştiren ilginç kayıtlar olarak anılabilir...