“Antep’in kadim topraklarına adım attığında, rüzgâr bile eski bir hesabın kokusunu taşıyordu.”

Sıcak havanın asfalta yansıdığı, bakırcılar çarşısının yankısıyla harmanlanmış o ilk adım… Kutay; Gaziantep’e giriş yaptığında sadece bir şehre değil; geçmişin, ihanetin ve ertelenmiş bir hesabın ortasına adım attığının farkındaydı.

Gözlerinin önünde uzanan bu kadim şehir, kimileri için lezzetin ve tarihin beşiğiyken; Kutay için her sokağı labirent, her köşesi puslu bir düğümdü. Gece ile gündüzün, doğru ile yanlışın birbirine karıştığı bu topraklarda ayrık otları kök salmaya başlamıştı bir kere.

Kutay, Antep’in tozlu yollarından içeri girerken sordu kendine:
Bir insan kaçtığı kaderine tam da bıraktığı yerde mi yakalanırdı?
Ayrık Otları; vatan, sadakat, aile ve vicdan hatlarında seyreden soluk soluğa bir yüzleşme hikâyesi. Kutay’ın Antep’e girmesiyle başlayan geri sayım, sizi son sayfaya kadar bırakmayacak bir sürükleyiciliğe davet ediyor.

"Şehre girmek kolaydı da o şehrin omzunuza yüklediği geçmişten çıkmak mümkün müydü?"