"Issız bir adaya düşseniz yanınıza alacağınız üç şey ne olurdu?"
İnsan, ömründe beklemediği sırada mutlaka bir kere karşılaşmıştır bu soruyla. Bana da birkaç defa sorulmuştur. Cevap veremedim doğal olarak. Bu hayatta vazgeçemeyeceklerim, yanımda götürebileceklerimden katbekat fazladır.
"Bu hayatta feda edemeyeceğimiz, olmazsa olmaz üç şey ne olurdu?" diye sorulsa keşke. İlk akla gelen para olsa da ilk üç arasına girmez bence. Parayla değişilmeyecek öyle yüce değerler var ki; ilk üçe edebiyat, müzik ve aşk girer.
İnsan içindeki aile aşkını, yâre olan aşkını, Allah aşkını, vatan aşkını, Atatürk aşkını, inançlarına ve umutlarına olan aşkını, yaşama aşkını parayla satın alabilir mi?
İnsanın içindeki sevinci ya da hüznü nağmelere akmasa samimi besteler yapılabilir mi? Müziksiz bir hayatı düşündüğümde derinliği ölçülemeyen karanlık kuyudan başka aklıma hiçbir şey gelmiyor. Aşk varsa müzik var. Aşkı tamamlayamadığımız için şarkılara sığınıyoruz.
Şarkılarsa edebiyat sayesinde var. Edebiyat olmasa hayatın adı olmazdı. Çünkü hayatta yaşayacak insan olmazdı.