Kadıncağız dört çocuğuyla kalakalmıştı. Üstelik yabancı bir diyarda. Salih, bir kaç yıldır Atina`da ülkesini temsil etmekle görevli bir diplomattı. Dört çocuğun dördü de peş peşe orada doğmuştu.

Karısı ve dört çocuğuyla, işinde başarılı olan bu yakışıklı adamı görenler hemen ``Aman ne güzel bir aile. Ne de güzel bir yaşamları var.`` diye düşünürdü. Gerçekten de evde ne patırtı vardı, ne de kavga. Çocuk bağrışları, kahkahaları, çığlıkları evin yegane sesleriydi....