Asıl hakikat, kendi renginizi sevmektir...
Çünkü hiçbir boya duvarın sağlamlığını etkilemez.

Artemis için hayat, her gece aynı ormanda vurulduğu o kâbusla uyanmaktan ibaretti.
Peki ya bu kâbuslar, unutulmuş kanlı bir geçmişin iziyse?

“Babacığın da mı göğe uçtu?
Öyleyse karanlıktan korktu...
Biliyorsun, Ay’a kaç kibrit çakarsan çak,
Onu Güneş’e dönüştüremezsin birtanem.”

Gümüş kanatlı Pamir’in gelişiyle Artemis, sadece kâbuslarından uyanmakla kalmaz; yüzyıllardır süregelen bir kaderin kapılarını aralar.
Gökyüzü ile yeryüzünün birleştiği o sınırda, Artemis kim olduğunu kabul edebilecek mi?

Peki ya ateş sizseniz?