Aşkın bülbülleşerek maşuku olan güle konduğu bu diyarı Cizre`de, Mem û Zîn`in mekânın da neden aşk bir günaha dönüştürüldü?
Bu günahın bedeli neden can? Neden bir dua, bir yakarış, bir sevgi, bir ibadet, bir türkü-şiir ya da şarkı değil, neden bir dans değil... Sadece ÖLÜM! Sen de kendine yemin mi ettin ey Tanrım! Da aşkı sadece günahla yüz yüze bıraktın ve canı canandan, bülbülü gülden, yağmuru buluttan, kuşu gökten, balığı sudan... Ayrı koyarsın ey Tanrım!
Bu makûs talih, bu kara yazgı, bu feleğin oyunundan neden aşkı kurtarmıyorsun ey Tanrım...