Çocukluğumda Yunus`un ilahileri okunurken en çok dikkatimi çeken şey, okuyanın bunu büyük bir aşkla yapmasıydı. "Aşkın aldı benden beni, bana seni gerek seni" derken, herkes ağlardı. Muhabbet kültürünün yaşadığı bu topraklarda, `sevgi` ve `aşk` iki ayrı sözcükle ifade edilir. Politizasyonun yükseldiği dönemlerden kalma alışkanlıkla, aşk hep küçümsendi. Sevgi, Batı geleneğinden aktarmayla yüceltilip, aşk bize yabancı kılındı. Oysa bizim kültürümüz `aşk`la var olagelmiştir.