Eğer hepimiz iyiysek, kim bu kötüler?
Bu günah şehrinde adalet, mahkeme salonlarında değil; mavi, sarı ve kırmızı zarfların içinde dağıtılıyordu.
Her zarf yeni bir karar, her karar yeni bir bedeldi.
İyilikle kötülüğün aynı bedende çarpıştığı bu karanlık düzende, bazı insanlar hayatta kalmak için susmayı seçti.
Bazılarıysa kendi adaletini yazdı.
Bu cehennemde merhamet bir zayıflık, sevmek ise işlenebilecek en ağır günahlardan biriydi.
Her adım yeni bir sınav, her nefes yeni bir hüküm demekti.
Ve kader...
Arınamayan iki ruhu aynı ateşin içine bıraktı.
Bazen insanı karanlık değiştirmez.
Bazen karanlık, insanın içinde zaten var olanı ortaya çıkarır.
Arınamayanlar
İyilikle kötülük arasındaki çizginin silindiği yerde başlayan bir dostluk, vicdan ve dönüşüm hikâyesi.