Propertius’un kaleminden çıkan bu ünlü dize, Antik Roma’nın en melankolik aşk hikâyesinin özetidir. Propertius’un Cynthia’ya duyduğu tutku dolu aşk, onu hem yüceltmiş hem de paramparça etmiştir. Onun gözünde aşk, mutluluk ya da huzur değil; yıkıcı bir özlem, bitmeyen bir acı ve melankolidir. Bu kitap, Propertius’un şiirlerini kronolojik ve tematik bir bütünlük içinde ele alarak aşkı bir kurtuluş değil, aksine bir hastalık, bir esaret ve varoluşsal bir çıkmaz olarak inceliyor. Şairin Cynthia’ya olan tutkusu, sadakatin kırılganlığı, zamanın acımasız akışı ve ölümün gölgesinin hikâyesidir.