Her kırgınlığı,
Her pişmanlığı bir adım sayıyorum.
Ve artık biliyorum:
Özgürlük, başkalarının verdiği karşılıklarda değil,
Kendi varlığımı koşulsuz kabul edişimde saklı.
Artık gülümsüyorum ama bu defa farklı…
Ne bir maskenin ardına saklanıyorum
Ne de içimde susturulmuş bir hüzün taşıyorum.
Bu gülümseme, yenilmiş bir ruhun çaresiz tebessümü değil,
Kendini bulan bir kalbin sessiz zaferi.

Şimdi yürüyorum; adımlarım hafif, kalbim özgür
Ve biliyorum ki sonunda varacağım tek yer,
Kendimden başkası değil.