Elinizdeki kitap Aleviliği donmuş bir inanç sistemi ya da özünden uzaklaştırılmış bir ritüeller bütünü olarak ele almaktan ziyade; onu doğayla, akılla ve yürekle kurduğu ilişki biçimi üzerinden, bir yaşam pratiği olarak yorumluyor. İnsanı doğaüstü bir kader anlayışı içerisinde edilgen bir kul olarak görmüyor. Doğayı değişip-dönüşen, insanı da (doğanın bir parçası olarak) üreten, sorgulayan ve doğanın değişimi-dönüşümü içerisinde değişip-dönüşen bir özne olarak konumlandırıyor.
Bu konumlandırma Aleviliğin modern dünyayla bağını güçlendirerek, onun akılcı ve eleştirel yönünü de görünür kılıyor. Sembollerin, mitlerin ve menkıbelerin ardında yatan toplumsal deneyimlerini emek ilişkileri, doğa koşulları ve toplumsal mücadeleler ışığında yeniden okuyarak, Aleviliği geçmişe hapseden folklorik bir miras olmaktan çıkarıp bugüne ve geleceğe dair sözü olan bir öğreti haline getiriyor.
Alevilik Öğretisi, Erkânları ve Yol Anlayışı, Aleviliği ne savunmacı ne de reddiyeci bir dille tarif ediyor. Buradaki temel amaç eleştirel, açıklayıcı ve anlaşılabilir bir dille, okuru yönlendirme çabasından uzak, Aleviliği kavramsal bütünlüğü içinde anlamaya dönük bir çerçeve sunmaktır.