Alemdağ’da Var Bir Yılan, Sait Faik’in 1954’te basılan son hikâye kitabı. Eserde toplam 17 hikâye bulunuyor. Bu hikâyeler, her şeyden önce kurgu tekniği bakımından farklıdır. Öncelikle başı sonu belli değildir; anlatıcı bir düzen gözetmeksizin alır başını gider. Örneğin “Öyle Bir Hikâye”, “Hişt Hişt” böyledir. Okurunu sıra dışı ve sarsıcı olaylarla cezbetmek kaygısında da değildir yazar. Aslında “Eftalikus’un Kahvesi”nde hikâyeciliğinin ipuçlarını verir Sait Faik. Kahramanlarından kimileri, “kavun acısı” bir yalnızlık yaşasa da hayatta hep bir ‘ses’in peşinde gitmekten büyük sevinç duyarlar. Doğadaki “hişt hişt” sesi yaşamanın, güzelliğin işaretidir. Doğa, denizi, ağaçları, kuşları, martıları, balıklarıyla yaşamaya değerdir.
Büyük dertleri, büyük meseleleri anlatmak amacında değil Aba-sıyanık. Nutuk atmıyor, bağırmıyor, büyük dramlar ilgisini çekmiyor. Küçük fırça darbeleriyle hayatı, aşkları, dostlukları -kimi kez mutsuzlukları da basit bir biçimde anlatıyor.