Hulusi’nin sakin mahalle hayatı, ara ara sabahları duvarda beliren gizemli cümlelerle kovalamacaya dönüşerek çatırdamaya başlar. Kimdir bu yabancı? Neden yazıyor?
Ve asıl soru: Bu duvar gerçekten özellikle seçilmiş bir duvar mıdır?
Başta masum bir merak, ardından hafif bir tebessüm…
Derken iş ciddileşir. Çünkü duvar susmaz; susmamakta ısrarlıdır. Yazdıkça kalbin derinliklerinden konuşur… Aşkı, çaresizliği ve insanın kendine bile itiraf edemediği duyguları fısıldar.

Hulusi ile Zeynep, bir yandan gündelik hayatın sıradanlığına tutunurken bir yandan da görünmeyen birinin hikâyesine istemeden tanıklık eder.
Okur ise şu soruyla baş başa kalır:
Yazan neden bu duvarı tercih ediyor?

Mahalle sıcaklığı, gizemli bir aşk hikâyesi
ve yer yer gülümseten iç monologlarla örülü bir roman.
“Duvarın dili olsa da konuşsa…” sözünü fazlasıyla ciddiye alıyor.

Ve evet…
Bu duvar konuşuyor…