Ne çok söz dolaşıyor ortalıkta: Kelimeler!

Kelimeler ! diyordu ya Willy, mezarında

bir o yana bir bu yana dönüyordur iskeleti.

Harfler gıcırdıyor, heceler çatırdıyor,

boşlukta uçuşuyor anlam parçacıkları ve

atomlarına ayrışmış Logos ― şimdi olsa

tek kelime konuşmazdı Sokrates: Atina,

Filozoflar Yolu, taşlarda tok ayak sesleri.

Nereye dökülüyor peki şu lâfazan yığını?

Suskun melekler topluyor olmalı geç saat

ses çöplerini, geri dönüştürüm merkezine

dosdoğru, oradan başlıyor yeniden çark,

kelimeler! Ah Willy, seninkiler bile çok

bugün, yerine su sesi, kuş sesi, boş yankı.